17-18
yaşıma kadar 'özürlü' sözcüğünü Türkçe'deki en güzel sözcüklerden biri
olarak kabul ederdim.Akli ya da fiziki yetersizliği olan insanlara;o
eksikliklerinden dolayı utancımızı,acımızı,mahçubiyetimizi dillendiren bir sözcük.Beynim böyle tanımlamıştı bu sözcüğü ilk duyduğum günden beri..
'Özürlü:Özür dilememiz gereken insan.'

Öyle anlamaya devam etseydim keşke..